Hier is hoe de term “goths” van oude barbaarse indringers naar trieste tieners ging


Robert Smith, geen barbaarse indringer (Foto: Peter Still / Getty Images)

Waar denk je aan als je de term “goth” hoort? De kans is groot dat het zoiets is als de South Park-interpretatie: buitenbeentjes hopeloos dansen op The Cocteau Twins en poëzie schrijven, of, erger nog, de modernere, in de winkel gekochte Hot Topic-versie van goth, een mix van gestreepte sokken, steampunk-cosplay en mall-punk. Maar de term heeft een rijke tegencultuur. geschiedenis, niet alleen door middel van popmuziek en horrorfictie, maar die teruggaat tot zijn oorsprong in het oude Rome. Deze nieuwe uitleg van TED Ed vult de details mooi in.

Misschien wel het meest interessante is de manier waarop het altijd iets heeft betekend van een opstand. Oorspronkelijk vertegenwoordigden de gothics de barbaarse indringers die het Romeinse rijk bedreigden, wat leidde tot het einde van de klassieke periode en inning van de zogenaamde Dark Ages. Een stijl van de kathedraal die opdook in die zogenaamd minder verlichte tijd was skeletachtig en spichtig, een trend die door de schrijvers en denkers van de Italiaanse Renaissance, die een grote voorkeur hadden voor de kunst van het klassieke tijdperk, als ‘gotisch’ werd bestempeld. die ‘gotische’ beschrijving werd omarmd om sierlijke, griezelige kunstwerken te beschrijven die aan de donkere middeleeuwen deden denken, waaronder de vroege horrorroman The Castle Of Otranto en, ten slotte, een subgenre van rockmuziek geïnspireerd door The Doors en The Velvet Underground, zoals gespeeld door Joy Division, Bauhaus, The Cure, The Cocteau Twins en meer. De rest is triest, tienergeschiedenis.

Recente video

Deze browser ondersteunt het video-element niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *